droomsilhouet
wezenloos
in de weerkaatsing
van sprankelende hoop
die schittering braakt
waarneem ik ontroerend
jouw vormend silhouet
die zachte deining
waar golven ontstaan
sluiten mijn armen
haar zonnekus
in die eigenheid
van vormende dagen
vloeien mijn tranen
in ogenschouw mee
jouw beeld mij gegeven
volg ik gedwee
danny cant (c)